Havalarında etkisiyle herşey daha bir dramatikleşti,
benim herşeye bakışımda dahil...Göz kenarlarımda herhangi
bir haber, filmkaresi, biraz sert ve yüksek hitaplara karşı
hazırda bekleyen gözyaşlarım var, ve varlıklarından
haberdar olmam içimi daha da dertlendiriyor.
Sessiz sokaklar, sessiz insanlar, sessiz düşünceler istiyorum
kendim için, huzur bulmam zor, ama imkansız olmamasını umuyorum.

Sevgiler,

inat eden havalarla birlikte ben de inat edip, şişe şişe içmek, sızmak ayılmak neşelenmek, güzelleşmek sonra yine sızmak istiyorum...
bunu gerçekten istiyorum!!!

Herşeye bir sebep aramak ve karın ağrısı çekmek yerine, yeterince beklemeyi önerdiler, zaman denen çabuk tükenen, çabuk geçen, korkutan ve beklenen şey herşeyi yerli yerine koyuyor, bazen büyütüyor ama neticede bir olurunu buluyor.

Oluruna bırak,

Onlar evlerinde caz dinleyip, pipolarını içiyorlar. Açık sarı halı kaplamaları üzerinde ayaklarında makosenlerle yürüyorlar.
Televizyonları yok, hatta radyoları bile kitaplıklarla döşeli salonlarında süveterleriyle ve köşe lambalarıyla yaşıyorlar.

Böyle olmalı....

Daha hızlı süremesinler diye sadece susmak yeterli olmayacağından,
gözlerimi hiç devirmeyerek,
hararetlice tartışı, hızlıca uzaklaştım.

Yokluğumu farketmeleri tam olarak 53 dakika aldı, ve dinlenmenin hiçbir yan etkisi olmadığı bir kez daha onaylandı...